Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent
Ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini
Bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki
Onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan
Kadınları güzelleştiren herhalde onlardı
“Tükürsem cinayet sayılır” diyordu birisi
Tükürsek cinayet sayılıyor artık
Ama nerede kaldılar, özledim gülüşlerini onların

Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara
Tek yaprak bile kıpırdamıyor nedense
Ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar
Alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor
Kanımın pıhtılarında güllerin serinliği
Ve fakat bir cellat gibi yetişiyor pusudaki
Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum
Okuduğum bütün kitaplar paramparça
Çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma
Bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent
Bulvar kahvelerinin önünden geçiyorum
Sarmaşık aydınlar, arabesk hüzünler
Bir gazete sayfasında sereserpe bir yosma

Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor
Ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere
Kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak
Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık
Biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri
Ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu
Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

İçimde zaptedilmez bir kırma isteği
Dizginlerini koparan bir at sanki bu
Soluk soluğa kalıyorum her sonbahar
Ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa
Bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum
Bütün gençliğim böylece geçip gitti işte
Ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim

Hangi duvar yıkılmaz sorular doğruysa
Bir gün gelirsek hangi kent güzelleşmez
Şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı
Geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye
Devriyeler çıkart şimdi, bütün ışıklarını söndür
Sorduğum hiçbir soruyu geri almıyorum ey sokak
Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
Bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
Oysa ne kadar sakin sokaklar, bu kent ve bütün yeryüzü
İpince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün…

Ahmet TELLİ

Dinlemek için

bu linki

kullanın.

ırmak sıra kum sıra
gitti yarim mısıra
koyun olsam yayılsam
gülümün ardı sıra
şeker olsam erisem
yavrum içtiğin suya
o fidan boylarına
bakayım doya doya

yayla çiçeği misin
yavrum salın gel bana
kör olası gözleri
kül oldum yana yana
anan baban ben miyim
gız sana yana yana

bahçesinin dibine
gül ektim birer birer
sallanıp gidişleri
gülüm beni mahveder

Mustafa Sönmez http://mustafasonmez.net/

Yeraltından Notlar (¡) http://halkingunlugu.blogspot.com/

Gün Zileli http://www.gunzileli.com/

Sol Portal http://haber.sol.org.tr/

Halkın Günlüğü http://www.halkingunlugu.net/

Birgün Gazetesi http://www.birgun.net/

Evrensel Gazetesi

http://www.evrensel.net/

Sol Defter http://www.soldefter.com/

Alınteri http://www.alinteri.org/

PRENSA LATINA http://www.plturkce.org/

latin amerikan  http://lahy.wordpress.com/

Bianet http://bianet.org/

sendika
http://www.sendika.org/

Halkın Sesi

http://www.halkinsesi.tv/

Kızıl Bayrak http://www.kizilbayrak.net/

Ulusal Kanal http://www.ulusalkanal.com.tr/

Odatv http://www.odatv.com/

soldefter http://www.soldefter.com/

Gerçek Gündem http://www.gercekgundem.com/

Penguen

http://www.penguen.com/

Leman

http://www.leman.com.tr/

Gırgır pages/Gırgır/153046469392

bbc türkçe http://www.bbc.co.uk/turkce/

Irna http://www2.irna.ir/tr/

voa http://www.voanews.com/turkish/news/

DW http://www.dw-world.de

RIA Novosti
http://en.rian.ru/

Vicdani Retçi inan Süver’e Özgürlük! http://www.inansuvereozgurluk.com/

Biri Editör- belgeselci Cahit Akçam.

Ve diğeri Alper Akçam.

Alper Akçam’ın, liberal kardeşi Taner Akçam’a yazdığı mektup Cumhuriyet’te yayınlandı. Kuşkusuz Alper Akçam, mektubu tüm liberallere yazmıştı.

İşte o mektup:

“Gözün aydın olsun liberal kardeşim. “4+4+4; dindar nesiller yetiştireceğiz” dediler,“Yetmez, seçmeli Kuran dersi de olsun” diye ses verdi, Şarkiyatçı Batı’dan aldığı esinle, milliyetçilikle ümmetçiliği çorba yapmış keskin muhalefet!

Sen, ABD ve Avrupa başkentlerinin en lüks restoranlarında, kemali afiyetle indirirken midene domuz etlerini… Devletin bakanı, elinde kesilmiş bir domuz fotoğrafıyla çıktı Meclis kürsüsüne… Dilinde en kutsal kavramların arkasına sığamayan, dindirilmesi mümkün olmayan bir öfke…

Antep’te bir kalp damar cerrahı, kalbinden bıçaklanarak öldürüldü; ameliyatında bulunduğu ve günlerce bakımını yaptığı seksen küsur yaşındaki bir hastanın on yedi yaşındaki yakını tarafından…

Avrupalı akıldaşlarınızın ağır dolandırıcılık suçundan yıllarca ağır hapis cezası verdiği ve “elebaşları Türkiye’de” diye işaret ettiği Deniz Feneri zanlılarını örgütsüz ve neredeyse suçsuz buldu, 12 Eylül referandumu meyvesi hukukunuz.

Aynı bakan bir gün önce, Erzurumlu bir çobana, “Madem ki çok sevindin beni gördüğüne, hadi bir takla at” demişti. Oysa ki, çoban yerine sizden istemeliydi o taklayı. Nasıl da sevinirdiniz! Balkondan alkışladığınız siyasettir o!

Balkondan, Ortadoğu’ya, Kuzey Afrika’ya, Yakın Asya’ya, Counsil on Foreign Relations (CFR) ve Müslüman Kardeşler’e selamla… Libya’dan Suriye’ye ateşi uzat!

Yoksul anamızın babamızın okulu Cılavuz’a, özgürlüğü ve hayatı üretmeyi ve sorgulamayı öğreten Köy Enstitülerine “faşist bir müessese” demiş ağzı bozuk, ayarı sizden bir gazeteci bozuntusu…

Tarihe kendi koşulları içinde bakmak, ulusallaşma sürecine ve kutsal Kurtuluş Savaşı’na olumlu yaklaşmak, suç oldu sayenizde…

“Erken cumhuriyet dönemi kültür ve eğitimi, tepeden inmeci ve darbecidir” demişti Şarkiyatçı Zürcher’lerden, Copeaux’dan esin alarak en seçkin edebiyatçılarınız…

Gözün aydın liberal kardeşim, Kayı boyundan Ertuğrul’un adaletine, kan kardeşliğine ve halkına çok uzak, kendi eklektik dilinde ve divanında yaşamış padişah için de katil olmaya hazır, on yedi yaşındaki beyaz bereliler.

Olur mu öyle şey, “Muhteşem Yüzyıl”da cariye öpmüş padişah! Meral Okay’ı kanser mi çok üzdü, tehditler mi?

Gözün aydın olsun liberal aydın kardeşim, Antep’te bir kalp damar cerrahı kalbinden bıçaklanarak öldürüldü.

“Ya Allah bismillah, Allahüekber” diye bağırıyordu Beşiktaş seyircisi, gol yediği için kalesine…

“Erken cumhuriyet dönemi kültür ve eğitimi, kültürden yaratmıştır kimlikleri” diyordu, en profesör lakaplı ekran kuşlarınız; “Ancak seksenli ve doksanlı yıllarda dünyaya entegre olmayı ve yerel kültürle barışmayı sağladık” diye devam ediyordu.

Şarkiyatçı Batı için de sizin için de tek yerel kültür: “Ya Allah bismillah, Allahüekber!”

Nerede kaldı seyirlik oyunların, ahır süpürgesinden dodoların, Uluguşların, Kır Abbasların, Cenkçilerin, Güllü anaların, Çoban Musaların, Keloğlanların, Karacaoğlanların?

Sık şimdi kurşunu ürkek güvercinin kafasına!

Bas bıçağı kalp cerrahının kalbine!

Liberal ağabeylerine de bir selam çak…

Gözü aydın olsun liberal kardeşim. “4+4+4; dindar nesiller yetiştireceğiz” dediler,

“Yetmez, seçmeli Kuran dersi de olsun” diye ses verdi, Şarkiyatçı Batı’dan aldığı esinle, milliyetçilikle ümmetçiliği çorba yapmış keskin muhalefet!

Gözün aydın olsun, liberal aydın kardeşim. Sen ABD ve Avrupa’nın lüks restoranlarında kemali afiyetle indirirken domuz etini midene, bir zamanlar ABD’li Çekiç Güç’ün yanlışlıkla donattığı ve Avrupa başkentlerinin kucak açtığı dağdaki eski gözağrıların, zor şartlarda parçalamaya çalışmışlar domuzu…

“Evet, yetmez ama evet ve boykot…”, “Yürütme de biziz, yargı da, yasama da, hukuk da, guguk da”ya dönüştü. “Boykotçu” önce alıyor, daha alacak dersini, “yetmez ama evet”çi ya kesip sesini bir köşede, biat edecek, ya çekip gidecek buralardan…

Antep’te bir kalp damar cerrahı kalbinden bıçaklanarak öldürüldü.

Ve ben, Anadolu’nun dört bucağında, yıllarca halkıyla kucak kucağa çalışmış bir cerrah olarak, sana her zaman bu talihsiz coğrafyadan sesleneceğim: “Gözün aydın olsun liberal aydın kardeşim!” (Alper Akçam /Cumhuriyet Gazetesi-29 Nisan 2012)

Ticari firmaların özgür yazılım sektörüne karşı en büyük kozlarından biri de oyunlardı. Linux tabanlı işletim sistemlerinde oyunların genelde çalışmaması nedeniyle, tüketiciler Linux’e hep soğuk baktı. Linux’un bu kaderi değişmek üzere.

Steam’in geçtiğimiz günlerde Linux’e de geleceğiyle ilgili dedikodular internet’te yayılmıştı. Linux için Steam’i test eden kullanıcılardan bir tanesi programın videolarını yayınladı. Eskiden, emülatörler ve özel ayarlarla çalışan oyunlar Steam sayesinde Windows’taki kadar rahat çalışacak. İşte Linux için Steam…

haber sahibi: http://www.techno-labs.com/

Tutuklu Gazete’nin ikincisi sayısı cezaevindeki 43 gazeteci ile yeni tahliye olan iki gazeteci ve iki konuk yazarın yazılarıyla hazırlandı. Gazete “Terörist değil gazeteciyiz” manşetiyle çıktı. Tutuklu Gazete, Evrensel, Aydınlık ve BirGün gazetelerinin eki olarak bugün dağıtıldı.

Tutuklu Gazete’nin manşeti ise Meclis Başkanı Cemil Çiçek’e yanıt oluşturdu. Çünkü Çiçek, Norveç Başbakanı Jens Stoltenberg’e, cezaevindeki gazetecilerle ilgili, “Gazetecilik gibi gözükse de sanıldığı gibi değil, terör örgütü üyeliğinden evrakta sahteciliğe kadar yasak fiillerden cezaevindeler” dedi.

“Terörist değil gazeteciyiz”

“Hukuku zorlayan yorumlarla, meslektaşlarımız ‘terör örgütü mensubu’ olmakla ya da ‘terör örgütü propagandası yapmakla’ suçlanıyorlar. İnsanları güldüren bu trajikomik iddialar; son derece ciddi ve vahim sonuçlar doğuruyor. Bu iddialarla meslektaşlarımız 10-15 yıl hapis cezası istemiyle yargılanıyorlar. Haklarında yüzlerce yıl hapis cezası istenen gazeteciler var.”

“Siyasi iktidar temsilcilerinin ve devlet yöneticilerinin, meslektaşlarımızı suçlu gösteren önyargılı ifadeler kullanmaktan vazgeçmelerini istiyoruz.”

Tutuklu Gazete’nin ikinci sayısında “genişleyen kadrosu” şunları yazdı:

Ragıp Zarakolu: Burada daha özgürüm

Ölüm tarlasına dönmüş bir ülkede yaşıyoruz, dışarıda olanlara selam olsun ve kolay gelsin! İçeride olduğum için çok mutluyum, binlerce insan haksız yere tutuklanırken, dışarıda olmanın yükünü taşıyamazdım artık.

Barış Terkoğlu: “Yeni rejim” gazeteciliği

Tarih gösteriyor ki yazarın ısrarı sürdükçe her karanlık tünelin sonunun gelmesi kaçınılmaz. Nazi Propaganda Bakanı Goebbels “Basının bugünkü tekdüzeliği hükümetin aldığı önlemler sonucu değildir, bizim istediğiz bu değildi…” dediğinde baskıcı rejimin çöküşüne çok az kalmıştı.

Nevin Berktaş (konuk yazar): Özgürlükler için mücadelede birleşmek

Hrant Dink ve onlarca devrimci-demokrat gazetecinin katledilmesi ve hapishanelerde bu kadar çok gazetecinin olması da gerçeklerden ve gerçekleri yayanlardan duydukları korku nedeniyledir.

Hasan Coşar: Sevgimiz sevgisizliğin üzerini çizecektir

Her şeye karşın umutluyuz yine de. Bilincimizi, tarihin karşımıza çıkardığı tablodan, gücümüzü insanlığın haklı yürüyüşünden alıyoruz.

Murat İlhan: Hişare!

Hişare! Wa ye we roj hile. Le baye sariya sibehe ber b imin ve te.

Doğan Yurdakul: Otosansürcüye tüyolar

Siz siz olun bütün siyasi davaların iddianamelerini tarayıp dokunanı yakan konuların ve sözcüklerin listesini yapın ve yazı işlerinin duvarına asın.

Barış Açıkel: Kafka’nın böcekleri gibiyiz!

Gelecekler yine, bir yudum zehir gibi; daktilomuzu, fotoğraf makinemizi, ders notlarımızı, kitap nüshalarımızı… Alıp da gidecekler. Yine gelecekler… İşte o an, “Sıra kimde” olacak?

Mustafa Balbay: Her yer iktidar kokusuyla dolduğunda…

Bir iktidar kendi sesi dışındaki tüm sesleri yok etmeye başladığı gün, kendi varlığı da tehlikeye girmiş demektir.

Aydın Yıldız: Benim silahım; kameram ve fotoğraf makinem

Hakkaniyet duygusunun olmadığı yerde hukuksuzluk ve diktatörlük olur. Ahlak ve vicdan ilkelerinden uzak bir anlayışla karşı karşıyayız.

Nedim Şener: Özgürüm, özgürsün, özgürüz

Eğer sen de özgürsen, biz özgürüz her alanda. 100 meslektaşım tutukluysa ben 100 kere tutukluyum. 100 gazeteci tutukluysa, gazetecilik tutukludur.

Müyesser Uğur Yıldız: Babalar gibi adalet de özelleşti… Nitekim!..

Çağı aştık. Bin adım önde hiç kimsenin yapamadığını yaptık, hukuku bile babalar gibi özelleştirdik.

Baha Okar: Gazeteciler içeride gazeteler yasaklı

Şu devletin işine akıl sır ermiyor doğrusu. Gazeteciler içeride, ama ne hikmetse gazeteleri içeri bırakmıyor.

Ahmet Şık: Susmak değil söylemek mecburiyeti

Anlatmak istediğinin ne anlama geldiğini bilenler için, Roland Barthes’in çok güzel bir lafı vardır: “Faşizm, susmak değil söylemek mecburiyetidir.”

Kenan Karavil: Yenilginin itirafı kara propaganda ya da medya

Ne yöntemleri ne de bel bağladıkları “savaş medyası” onları kurtaracaktır. Her zaman olduğu gibi yine insanlık onuru ve iradesi kazanacaktır.

Soner Yalçın: Size bir sırrımı vereyim

Koğuş arkadaşlarıdır; mahpusun iradesini çelikten yapan; ve kararlılığını yıkılmaz eden. Memleketimde mahpusluktan geçer aydın olmanın yolu…

Barış Pehlivan: 2112′de yaşayan meslektaşıma mektup

Başta dedim ya; sadece “bil” diye, “gül” diye yazdım. Gazetecilik yaptığın için özgürlüğünden mahrum kalmaman nedeniyle.

Yalçın Küçük: Akis Dönemi: Ankara Hilton’da gazeteciler

Bir dönemimiz var, hapse girmeyene “solcu” veya “aydın” diyemiyorduk ve gazeteci de olmuyordu. Ellili yıllarda ne yazsanız Hilton’u boylayabiliyordunuz.

Hikmet Çiçek: Türkiye’nin “Vahşi Batı” yılları

AKP, kendisine muhalif bütün kurum ve kişilere, asker-sivil demeden aynı yöntemi kullanmaktadır.

Deniz Yıldırım: “Özgürlük” havucu ve “örgüt” sopası

Haber yazmanın kahramanlık sayıldığı bir dönemden geçiyoruz. Bu gazetecilerden çok, sistem için bir kriz durumudur.

Turhan Özlü: Silivri toplama kampı

Unutmayalım, esir tutulanlar ne darbe girişimcileridir ne de faili meçhullerle ilgilidirler. Tersine darbe mağdurlarıdır.

Ömer Çelik: Kürt gazeteciler olarak hakkımızı aldık

Evden, işten, büroya dönüştürülmüş deprem çadırından sizinle beraber başlangıçlara hasıl olmuş gazeteci arkadaşlarınızla tıkıştırıldığınız hücrelerde yan yana buluyorsunuz kendinizi bir anda…

Çağdaş Kaplan: Yaman çelişki, hangimiz gazeteci?

Bu ülkede gerçekleri açığa çıkarmak isteyen gazeteciler “örgüt üyesi” ise gerçek gazeteciler kim?

Kazım Şeker: Asit kuyularından kör hücrelere

Bir gazeteci ne zaman devletin hedefi haline gelir? Gerçekleri ifşa ettiği zaman…

Ece Temelkuran (konuk yazar): Zalimliğin meşruluğu

Ben buradayım arkadaş! Ben burada bana bu işte düşecek görevi beklemekteyim. Sen neredesin arkadaş? Sen neredesin?

Hüseyin Deniz: Derin bir suskunluk için seçildik

Basının özgür olmadığı yerde adaletin varlığını hissetmek mümkün olmayacaktır. Oysa hem özgür basın hem de adalet herkese bir gün lazım olacaktır.

Sait Çakır: Baskıcı basın

Ne demeli; büyük basın, bir köle ahlakıyla, gerçekleri aydınlatmaktan ziyade karartmayı ilke edinmiştir. Gazetecilik mesleği ise betondan bir mezara gömülü haldedir.

Vedat Kurşun: Haberiniz var mı?

Bunun için gelin hep beraber geleceğimizi karartmaya çalışanlara karşı ortak tavır alalım. Onları kendi yarattıkları karanlığa mahkum edelim.

Coşkun Musluk: Türkiye kendi “baharını” bekliyor

Türkiye’nin modern birikimi, kendi baharını yine bizzat kendi elleriyle getireceği güne hazırlanıyor.

Bedri Adanır: (fog)(x) = terörist = r(x)

Korkulmasın bu devden ve bu devi kumanda edenlerden. Çünkü zulüm, zalimin korkusudur, esasında… Korkaklardan korkulur mu hiç?

Tuncay Özkan: Ergenekoncuuuluk!

Kimsenin bilmediği, kimsenin kabullenmediği, devlet denilen organın dahi belleği dahil hiçbir yerinde kendisiyle ilgili bilgiye rastlamadığı bu Ergenekon örgütünü bilen, duyan biri varsa insaniyet namına ilk karakola bildirsin.

Kaan Ünsal: Daha güçlü davranmalıyız

“Tutuklu Gazete” ye ihtiyaç duymayacağımız günlere olan inancımla, tüm basın emekçilerini, basının özgürleşme mücadelesinde daha cüretli davranmaya çalışıyorum.

Naciye Yavuz: Duruşmamıza bekliyoruz

Tüm bu zulme adaletsizliğe rağmen korkmuyoruz ve düşüncelerimizden vazgeçmeyeceğiz. Gücümüzü haklılığımızdan ve birlikteliğimizden alıyoruz.

Cihan Gün: Tarihi direnenler yazıyor

İçerde veya dışarıda, bütün “yaratıcı” saldırılarına karşın, onurlu gazetecilerin soluğunu kesemiyorlar. Tarihi, zulüm, tecrit, keyfilikler, hukuksuzluklar yazmıyor. Tarihi direnenler yazıyor.

Nuri Yeşil: TMK faşizmi

Foucault, “ceza, bedenden çok ruha yöneliktir” diyerek, cezaevi sistemlerinin amacını deşifre ediyor. Ruhumuza yönelik bu saldırılara karşı biz gazeteciler bu mekanlarda irade savaşı veriyoruz.

Hatice Duman: Bize gücünüz yetmez!

Hakikat ağacını buduryorsunuz. Ancak unutmayın ki, ağaçlar budandıkça gürleşir, dallanır, budaklanır.

Hamdiye Çiftçi: Türkiye’de çalıştırılmayan gazeteci olmak

Sormak gerekir; silahımız, tankımız, topumuz varsa nerede? Tabii kitap bomba, kamel kurşun, fotoğraf makinesi tank gibi görünüyorsa bilemem.

Ozan Kılınç: Gerçeklerden asla taviz vermeyeceğiz

DİHA’nın “Gerçeklerden asla taviz vermeyeceğiz” (Rastiyan tu car tawiz nadin) sloganıyla çalışmalarımıza her zaman devam edeceğiz.

Halit Güdenoğlu: Örgütlenmeliyiz

Halkın her kesiminin olduğu gibi; biz gazetecilerin de haklarımızı almamızın, var olan haklarımızı koruyabilmemizin tek yoludur örgütlü mücadele.

Erol Zavar: Hukuk

Hukuk tükenmiştir. Bunu sadece AKP yönetimine bağlamak yanıltıcı olur. Şu an mevcut hükümet o olsa da, kapitalizmin içsel dönüşümünün sonucudur bu.

Mustafa Gök: En güçlü silahımız gerçeklerdir

Yasaklara, sansüre karşı yine en güçlü silahımız gerçekler ve haklılığımızdır. Nerede olursak olalım, gerçekleri anlatma suçunu işlemeye devam edeceğiz…

Mehmet Yeşiltepe: Gerçeklere ayna tutmaktır bizim işimiz

Madem gazeteciyiz, tutsaklıkta da olsa, bireysel değil, toplumsal bir aralıktan konuşmalı dilimiz.

Erdal Süsem: “Düşünce hazır olda durmaz”

İstiklal Mahkemeleri’nden Ağır Ceza Mahkemeleri’ne uzanan tarih aralığında, TC klasiğinin yargı organları; aydınları, basını, muhalif ve ilerici kesimleri nasıl “terbiye” edeceğiyle; devrimci ve sosyalistleri de hangi yöntemlerle tasfiye edeceğiyle görevlendirilmişti.

Miktat Algül: Trajik dönemin şifresi: T ve F tipi örgütlenme

Her türlü diktatörlüğe karşı legal yollardan demokratik direnişimizi gösterelim. Sokak sokak yürüyelim. Baskıya, zulme, kanunsuzluğa karşı haykıralım.

Füsun Erdoğan: TMY ve Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemelerine dur demek için!

Bu ülkede gerçekleri söyleyen ve yazanların yolu tıpkı baba ve annesi gibi sık sık işkenceli gözaltılardan ve sorgusuz sualsiz, hiçbir maddi kanıta dayanmadan yıllarca hapis yatmaktan geçiyordu.

Musa Kurt: Hepimiz “terörist gazeteci” olmalıyız

Bugünün zulmünü teşhir etme onuru da bugünün gazetecilerinin olacak. Sorun “terörist gazeteci” olmakta. Gerisi gelir…

* Gazetede, iki yıl kadar cezaevinde tutuklu kaldıktan sonra 14 Ağustos 2011′de tahliye edilmesinin ardından, 12 Ekim’de yaşamını yitiren, Özgür Gelecek ve Partizan dergilerinin Kartal muhabiri, çevirmen Suzan Zengin anısına yazılan bir yazı da bulunuyor.

(Kaynak: bianet – Ayça Söylemez)

Gazeteci Belma Akçura’nın kitabında yer verdiği 16 Ocak 1984 tarihli 53 sayfalık iddianamede; davanın tutuklu sanığı Mehmet Metiner’in, Ağca’nın 7 Kasım 1979 tarihinde muayene için sevk edildiği Adli Tıp Kurumu binasından kaçırılmak istenmesinde rol oynadığı öne sürülüyor. İddianamede, Ağca’yı Adli Tıp’tan kaçırmaya teşebbüs eden Atilla Serpil’in, bir süre önce tahliye edilen arkadaşı Mehmet Metiner’e Adli Tıp Kurumu’ndan kaçma fikri için bir mektup yazarak tabanca ve para göndermesini istediği iddia ediliyor. Ayrıca adam öldürme suçundan yargılanan Adnan Çengil de mahkemede tanık sıfatıyla verdiği ifadede “Mehmet Metiner’in Ağca’nın Adli Tıp’tan kaçırılması olayında bilgisi var” iddiasında bulunuyor.

İddianamede davaya konu olan eylemler arasında Abdi İpekçi’nin öldürülmesi, Ağca’yı Adli Tıp’tan kaçırmaya teşebbüs edilmesi, katilin Maltepe Askeri Cezaevi’nden kaçırılması, sahte pasaport gibi belgelerin temin edilmesi sayılıyor. Mehmet Ali Ağca, Zülfikar Yasan, Yılma Durak, Hasan Hüseyin Şener, Selçuk Atar, Mehmet Metiner, Recep Öztürk, Oral Çelik, Yalçın Özbey ve Mehmet Şener de davanın sanıkları arasında yer alıyor.

İddianameye göre, Atilla Serpil, tabancayı cezaevinde teslim aldıktan sonra Ağca cezaevi yönetimine adli tıbba Atilla Serpil’le birlikte gitmek için başvuruda bulundu. “Müşahede altına alma” kararı üzerine Mehmet Ali Ağca Atilla Serpil ile 5 Kasım 1979 tarihinde cezaevinden alınarak Adli Tıp Kurumu’na götürüldü, daha sonra üzerindeki tabancaları çekip kaçma teşebbüsünde bulundu, ancak firar girişimi başarısızlıkla sonuçlandı.

Dönemin Sıkıyönetim Askeri Savcısı Hakim Kıdemli Albay Hanefi Öncül ve Yardımcı Savcı Tevfik Tunç Onat tarafından “Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak ve bu teşekküle üye olmak”, “cezaevinden firar sağlamak”, “cürüm işleyeni saklamak”, “adam öldürmeye teşvik ve tahrik”, “rüşvet almak”, “görevi kötüye kullanmak”, “6136 sayılı Ateşli Silahlar hakkındaki Kanun’a muhalefet” suçlarına ilişkin olarak yürütülen soruşturma sonrası açılan dava yaklaşık iki yıl sürdü.

Mahkeme, 25 Aralık 1985 tarihinde 2. ipekçi davasında aralarında Mehmet Metiner’in de olduğu sanıklar hakkında, üzerlerine atılı suçları işlemiş olduklarına dair yeterli belge bulunmadığına hükmetti. Bu gerekçeyle 11 sanıktan 10′u hakkında beraat kararı verildi. Davada, sanıklardan Mehmet Gürbüz Ağca’yı saklamaktan ve korumaktan üç yıl hapse mahkûm oldu.

http://www.t24.com.tr/mehmet-metiner-ikinci-ipekci-cinayeti-davasinda-sanikti/haber/190968.aspx